Aan het stuur van “Meteo” zit Mike, hij moet kijken hoe het weer verderop is. Maar Mike heeft nog een tweede belangrijke baan: roadkill verwijderen van de weg, zodat Nuna7 soepel kan doorrijden. De score tot nu toe, einde racedag 3: 15 walibi’s. Mike’s Meteo is een pick-up, en het leek collega Luuk een goed idee om daar een verticaal bord op te schroeven: Mighty Mike’s Roadkill. Dat is wel passend hier, want Australiers zijn goed in dit soort slogans. Ik zag een ongedierteverdelger met de leus: ‘all our patients die!’. En een Kangoeroerestaurant met ‘You kill ‘m, we grill ‘m!’. Alleen bleek dat bord op Mike’s pickup bij nader inzien niet zo’n goed idee. We zaten maandag bijna zonder Meteo. En twee toeristen kregen een exclusief Nuna7 T-shirt.

Het viel Mickey de eerste dag al wel op: hij verbruikt wel een beetje veel benzine. We rijden van de ene Control Stop naar de volgende, en daar tanken we. Daar zit vaak ruim 300 km tussen, soms meer. En op weg naar Control Strop Tennant Creek zag medepassagier Leslie een knipperend lampje op het dashboard, met nog 150 km te gaan. Ohoh-1. Navraag leerde hen dat het volgende tankstation 50 km verderop zat, het vorige 30 km terug. Better safe than sorry, dus Mike en Leslie besloten terug te rijden. Maar helaas, dat tankstation bleek dicht, en zo te zien al tijden: “NO FUEL, NO POWER”.

Naast het station zaten twee chagrijnige Aussie’s, en die hadden er echt geen zin in: “Ik ben het echt spuugzat dat iedereen hier stomme toeristen heen stuurt zonder benzine!!”. Ohoh-2. Na veel gesmeek, geslijm en kreeg Mike de locals toch zover om 20 liter diesel aan hem te verkopen, voor 50 dollar. Duur, maar nood breekt wet, dus deal! Om vervolgens tot de ontdekking te komen dat ze dat niet genoeg cash bij zicht hadden, alleen een creditcard. Ohoh-3

Maar Mike had mazzel, want zijn passagier is altijd de coureur die die dag niet hoeft te rijden. En die dag was dat Leslie. En Leslie doet de sponsoring en PR. En Leslie was al weg, want hij had aan de overkant een paar toeristen gespot in een camper: “Zeg! Willen jullie niet het Nuon Solar Team sponsoren, in ruil voor deze prachtige T-shirts?”. En dat wilden ze wel, voor 50 dollar. Probleem opgelost.

Waarna de rest van het Nuna-konvooi, die de toeristen later onderweg tegenkwamen , allemaal dachten: “he, hebben die nou Nuna shirts?”. Ja, en wij hadden gelukkig nog Meteo. Maar dat bord werd wel een flink stuk kleiner gemaakt. Ook op Meteo blijkt aerodynamica niet onbelangrijk 😉