June 16, 2024

Terug naar 2018

Het was een opvallend puntje in het hoofdlijnenakkoord: communicatie op de ministeries terugbrengen naar het niveau van 2018. Is dat een goed idee? Laat ik eens tegendraads doen: ja, dat is het. Dat wil zeggen: in theorie wel. Maar in de praktijk niet. Helaas is het vrij makkelijk te voorspellen dat de klappen gaan vallen bij de groep waarbij het nou precies NIET een goed idee is.

De bron van deze discussie is een langlopende discussie over grote aantallen (nou ja) woordvoerders onder de Haagse kaasstolp en hun invloed. Daar ben ik wel vaker kritisch op geweest (bijvoorbeeld hier), maar er zijn wel redenen waarom die groep in omvang is gegroeid. Hun taak is om mediavragen op te vangen, te selecteren en hun bewindspersoon voor te bereiden voor interviews. Dat er veel van nodig zijn komt enerzijds omdat er ook steeds meer journalisten onder de kaasstolp zitten en die bovendien ook steeds diverser zijn geworden. Je hebt de ‘serieuze politieke journalistiek’, maar ook de types die – laat ik me diplomatiek uitdrukken- wat meer op het entertainmentaspect zitten.

Dat journalistieke bedrijf niet alleen omvangrijker, het is ook veel meer 24/7 geworden, want de journalistiek wil NU antwoord. En als ze een vraag hebben is er nooit één journalist met een vraag, ze voeren allemaal tegelijk kluitjesvoetbal. Dus dat die groep groeit is, gegeven het feit dat een minister wel meer te doen heeft, helemaal niet zo vreemd.

Anderzijds maakt al die mediadynamiek ministers kwetsbaar. Meer dan vroeger liggen ministers constant onder vuur. Op zich niet gek dus dat ministers sociale media gebruiken om actief hun beleid (of hun voetbalvoorspellingen) uit te dragen met filmpjes en posts op Twitter en Instagram. De zogenaamde ‘bontkraag’ is intussen flink uitgebreid met mensen die daar dagelijks mee bezig zijn geweest.

Kan dat een onsje minder? Uiteraard, niks mis mee. Gaat dat gebeuren? Nee. Het is vrij voorspelbaar dat het kabinet dat straks gaat aantreden te maken krijgt met nog veel méér vuur. In de politiek van zowel van de oppositie als van partijen achter dit akkoord (dualisme!). En journalisten ruiken bij elke kersverse minister vanaf dag één bloed. Bovendien komen er drie nieuwe ministeries. Dus wat hebben we nodig? Woordvoerders, veel en goede woordvoerders.

Dat bezuinigen gaat dus niet gebeuren in de bontkraag van de ministers. Dikke kans dat die gaat groeien. De klappen moeten dus vallen bij de mensen die niet voor de minister of de journalist werken, maar direct voor de burger. De mensen die voorlichtingscampagnes op touw zetten, bijvoorbeeld over vaccinatie. Mensen die de communicatie doen rondom preventieprogramma’s, zoals roken en gezond eten. Mensen die binnen de organisatie de interne communicatie op orde houden, zodat collega’s effectief kunnen werken. Mensen die beleidsmakers helpen goed beleid te maken dat ook nog eens goed uit te leggen valt. Het bijhouden van pagina’s met reisadviezen naar andere landen. En de talloze andere onderwerpen die je op bijvoorbeeld rijksoverheid.nl kunt vinden. Kortom: mensen die vooral nuttig zijn voor de burger. Dat is geen goed nieuws.

Kan het dan niet, bezuinigen zoals hier eigenlijk bedoeld is? Ja natuurlijk wel. Ik doe een voorstel: laten we afspreken dat ministeriële woordvoerders alleen werken van 9 tot 17u (met piket voor dingen zoals brand). Als het reces is gaan ze gewoon met vakantie en zetten ze hun out of office aan. Dan kan je volstaan met één woordvoerder per minister, en heb je de bezuiniging zo gehaald. Wat verliezen we dan als maatschappij? Minder waan van de dag zou best eens goed kunnen zijn voor ons nationale humeur, en je krijgt zelfs extra ruimte voor meer communicatie voor de burger. Ik ben benieuwd wie daar bezwaar tegen gaat hebben, ik denk dat ik het antwoord wel weet.

Share

You may also like...

1 Response

  1. rob alberts says:

    Instemmende groet,

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.